ERVARINGEN DEELNEMERS

 

Natuurlijk leiderschap door middel van een paard

Ik ging met veel enthousiasme naar de workshop toe! En mijn verwachting is ruimschoots uitgekomen, ik heb de workshop als buitengewoon inspirerend en leerzaam ervaren. Mijn eigen aandachtspunten en die van de groep kwamen krachtig naar voren. Ik denk dat deze workshop voor iedere manager een “must” zou moeten zijn. De confrontatie met je eigen ontwikkelpunten was zeer verhelderend.

 

~ Manager Tempo Team ~

 

 

Ik kan het gevoel van echt contact met het paard oproepen: staan in je kracht! 

 

~ een Trainer Coach ~

 

 

Kijken en verbinden; samenwerken met liefde voor het dier en warmte voor de mens. De spiegel van Barbara en Chris, maar vooral van de paarden zijn loepzuiver!

 

~ Paul Aartsen, Commercieel Directeur EMC Leren in bedrijf ~

 

 

Ik vond het een onvergetelijke, mooie, bijzondere en leerzame ervaring. Ik heb veel over mijzelf geleerd en ook om in mijn kracht te staan .Dit laatste vooral door het grondwerk met het paard. Ik heb hier direct al iets van gemerkt, o.a. aan mijn hond, die nu opeens wel naar mij luisterde. Ook in mijn werk, ik werk in het speciaal onderwijs, voelde ik dat de kinderen veel beter op mij reageerden. Fantastisch om dat te ervaren.

 

Ik kan het iedereen aanbevelen (wat ik inmiddels ook al volop heb gedaan) en ik ga zeker nog een keer afspreken!!!

 

~ Marijke ~

 

 

Afgelopen zaterdag heb ik een workshop met paarden gedaan bij Rhiannon - Way of the Horse.

Ik had me van tevoren allerlei voorstellingen gemaakt, maar deze vielen in het niet bij de werkelijkheid. Ik kan nu allemaal gaan benoemen wat er zo fantastisch was: de plek, het paard, Barbara (wat een team!), het programma, de oefeningen maar het is vooral het gevoel dat je zelf moet ervaren.

 

Deze workshop is voor iedereen aan te raden die van paarden houdt... en van zichzelf.

 

~  Natalie Ilario ~

 

 

Voorafgaand aan deze workshop heb ik best vraagtekens gezet over wat mij te wachten stond. Iets met paarden en natuurlijk leiderschap door middel van het paard! Deze koptekst dekte voor mij niet de lading… Maar bij binnenkomst was de setting duidelijk en ben ik samen met mijn team open de bak in gestapt bij Juanita en Cheyenna.

Het is bijzonder om te zien hoe 2 paarden binnen een paar minuten ons grootste aandachtspunt blootleggen. Bij onze volgende gezamenlijk bijeenkomst hadden wij dan ook voldoende stof om te bespreken. Persoonlijk heb ik deze dag als iets heel bijzonders ervaren en zie het dan ook echt als een ‘cadeau’ aan mijzelf.    

 

~ Manager Tempo Team ~

 

 

Tijdens de training ben ik me bewust geworden van de druk die ik mezelf opleg. Ik heb ‘aan den lijve’ ondervonden wat het effect is als je in staat bent zonder druk, maar met overtuiging en in vertrouwen te werken. Het gemak waarmee je dan in staat bent prestaties te leveren, maakt werken nog veel plezieriger. De positieve ervaring die ontstaat, werkt op de langere termijn door in het dagelijkse werk.

 

~ Medewerker Gemeente Achtkarspelen ~

 

 

Heel weinig tijd nodig om tot de kern van onze "gebreken" in ons team te komen. Ofwel: 1 dag paardenworkshop levert je voor een heel jaar ontwikkel-/ leerpunten op! Kort maar krachtige manier van bewustwording.  

 

~ Leontine Bibo, Algemeen Directeur EMC Leren in bedrijf ~

 

 

Super leuke dag. Meer van willen naar zijn. Meer vanuit mijn kracht en kwaliteit werken in plaats van een tekort aanvullen. Zelf plezier hebben, geeft plezier.

Dank voor jullie rust, vertrouwen en warme enthousiasme.

 

~ Karin Derksen, Management Team EMC Leren in bedrijf ~

 

 

Deze workshop was voor mij een hele rijke, leerzame ervaring. Dat een paard zo sensitief is en jou een spiegel voorhoudt hoe je bent; als je in evenwicht met jezelf bent is het paard ook bereid om er voor je te zijn. Dankjewel voor deze leerzame dag!

 

~  Hans Prinsen, Management Team EMC Leren in bedrijf ~

 

 

Prettig confronterend. Sympatieke begeleiding.

 

~ Arjen Kaarssemaker, Management Team EMC Leren in bedrijf ~

 

 

Het was verbluffend om te zien dat in een workshop van een halve dag, de effectiviteit van het leiderschap van het individu duidelijk wordt. Het paard geeft direct terug, hoe de persoon in verbinding staat met zijn eigen overtuigingen.

 

In het werken met de paarden, werd heel aanschouwelijk aangetoond, de wijze waarop een persoon zijn leiderschap manifesteert. Niet in verbinding staan met jezelf, had onmiddellijke consequenties op het gedrag van het paard en het al dan niet opvolgen van de commando’s . De deelnemers konden ruim oefenen om vanuit hun eigen innerlijke overtuigingskracht het paard allerlei opdrachten te laten uitvoeren.

 

De begeleiding lukte het om  alle deelnemers zo aan te sturen dat ze allemaal contact maakten met hun eigen innerlijke kracht. 

 

Deze workshop is een metafoor en een uitstekende wijze van werken om deelnemers te laten zien, hoe ze in de dagelijkse praktijk dingen succesvol kunnen aansturen, vanuit verbinding met zichzelf en contact maken met anderen.

 

~ Management Team KPN ~

 

 

Dankzij de workshop heb ik mogen ervaren hoe je vanaf de grond die fantastische band met een paard kunt hebben. Een overweldigend gevoel van rust, openheid, eerlijkheid en dankbaarheid voor het vertrouwen. Er is weer een nieuwe wereld voor me opengegaan!

 

~ Nanouk van Eijk ~

 

 

Naast dat ik het heerlijk vond een hele dag buiten te zijn en niets te hoeven, heb ik ook ervaren dat je alleen vertrouwen krijgt als je vertrouwen geeft. Paarden trekken niets aan van status, maar voelen je onzekerheid. Pas nadat je daadwerkelijk contact hebt gemaakt, gaat het paard doen wat je wil. Een erg leerzame dag.

 

~  Johan van der Heijden, leraar ~

 

 

Vrijdag de 13e (november)!

Datum en weertype (grijs en regenachtig) weerspiegelen goed mijn stemming als ik arriveer in ‘sGravenzande. Wat staat me te wachten?! Als het om dieren gaat ben ik geen held en al vind ik paarden prachtige dieren: ze zijn wél érg groot!!

 

Mijn welkom wordt verzorgd door twee hele grote boxers! Gelukkig word ik vergezeld door een collega, die me over mijn eerste schrik heen helpt (bang voor honden!!) en me veilig naar de trainingsruimte boven loodst. Daar krijg ik van Barbara en Maya direct een eerste waardevolle les: je mag je angst laten voelen! Okay: die drempel neem ik, laat ik de dag goed beginnen… Geflankeerd door moedige collega daal ik weer af naar de honden en laat ze ruiken om uiteindelijk ze ook te aaien. Wat een overwinning!

 

Dit tekent de rest van mijn dag. Stemming is inmiddels geheel omgeslagen naar een spanningsvolle verwachting naar meer. De eerste kennismaking is met Guanita en Cayenna. De teams tasten voorzichtig af, zoekend naar hoe dat werkt bij zo’n paard. Ik ontdek de non verbale signalen: het lijkt wel alsof de paarden `kijken’ met hun oren! Ook de interactie tussen de dieren valt op: Cayenna is duidelijk de leider van de twee. Deze ontdekkingen blijken erg waardevol in de opdrachten later die dag. Als we met tien man in een cirkel worden geplaatst en Cayenna (vurig paard!) ons komt vergezellen merk ik wederom mijn (angstige) ontzag voor dit beest: Groot! Snel! Overweldigend! En dat is terecht: we krijgen haar in beweging, en als ze rondom ons galoppeert in een adembenemende snelheid krijg ik kippenvel. Onze energie drijft haar op: sneller en sneller. Als wij echter verstillen is Cayenna ’s reactie minstens zo indrukwekkend: zij verstild met ons, vertraagd en staat uiteindelijk stil, zonder dat daar een concrete opdracht of handeling aan vooraf is gegaan. Dan begrijp ik: het paard als spiegel, als echoput. Wat je geeft krijg je terug…

 

En dan Robinson! Door Maya omschreven als speels, verrassend en clownesk. Deze 600kg wegende ruin weet wat hij waard is, bewondert zichzelf inde spiegel, om vervolgens schijnbaar ongeïnteresseerd ons te negeren. Met zijn zevenen worstelen we ons een weg naar zijn aandacht. En dat lukt! Wederom het echo-effect: bij de één komt Robinson tot een serene rust, die bijna hypnotisch aandoet. Liefde gegeven en ontvangen… Een ander ontdekt dat kordaat zijn de weg naar beweging is. Je wilt dit! Je wilt dit!

 

En ik? Ik ontdek dat mijn allereerste les van die dag werkt: mijn angst mag er zijn. Fluisterend deel ik mijn angst met Robinson. Hij was al dichtbij (Groot! Overweldigend!), maar dan reageert hij op mij door nog dichterbij te komen. Zijn hoofd zo dichtbij dat ik zijn dampende warmte op mijn huid voel. En dan: rust, geen angst meer, verstilling. Genieten! Maar dan heb ik vertrouwen en wil ik meer: volg me! Verrassend is hij zeker als hij iedere bocht, iedere stop die ik maak volgt. De energie die dan opborrelt gebruik ik door enigszins overmoedig aan Maya het touw te vragen (ben even het jargon kwijt voor deze tool, maar touw dekt de lading). En ik zet Robinson in beweging. Als ik meedravend Robinson op nog geen twee meter afstand zie en voel galopperen, als ik hem zonder enige angst dan stop, als ik deze uitbarsting van speelsheid tussen hem en mij uiteindelijk afrond met weer die nabijheid van dat immense paardenlijf, dan sta ik perplex. Zie ik aan het begin van de dag een volwassen vrouw, die haar onbevangenheid van de kindertijd is kwijt geraakt en bang en voorzichtig manoeuvreer in interactie met dieren (en misschien ook wel mensen).

 

Mijn afronding met Robinson is ook de eerste stap in de afronding van deze houding. Een begin om open en zonder terughoudendheid de interactie aan te gaan met mijn omgeving. En blijf ik die oren zien: luisteren en zien tegelijk. Nu begint de moeilijkste opdracht: hoe luister ik naar mensen zonder afgeleid of misleid te worden door hun woorden? Hoe breng ik mensen in beweging? Communicatie gevat in woorden, maar met de onderliggende kracht van intuïtie en authenticiteit!

 

~  Bernice Scheurkogel , Manager Tempo  Team ~

 

 

Vrijdag 13 november 2009, vrijdag de 13de ?!

Ik ben niet bijgelovig al voorspelde het weer niet veel goeds, veel regen en wind. Ook de reis naar ’s-Gravenzande vanuit Leerdam is normaal gesproken door de grote drukte en files daar geen genot.

 

Alleen deze vrijdag de 13de bleek een buitenkant te hebben die voor veel afleiding zorgde. De reis verliep voorspoedig, ik kon in één ruk doorrijden en was ruim op tijd aanwezig. Vanaf het moment van aankomst werd het weer beter en beter, zou dat iets zeggen over hoe de dag verder zou verlopen?

 

Mijn verwachting van deze workshop kon ik vooraf moeilijk definiëren. Aan deze ene kant was ik erg benieuwd hoe de paarden op mij en ik op hen zouden reageren. Wat zou ik voelen, zou ik gaan rationaliseren of gewoon gaan ervaren. Wel wist ik dat ik me niet zou gaan verbergen, ik wilde iets over mezelf leren. Mijn scepsis bestond vooral uit het feit dat ik geen onderdeel wilde zijn van een zweverig geheel gebaseerd op zaken die ik me moest gaan inbeelden. Zoiets als nou voelt het paard dit en dat en jij voelt of moet nu dat gaan voelen of ondervinden.

 

Kortom ik was benieuwd, enigszins gespannen en een toch ook wel sceptisch.

 

De dag begon met een voorstelrondje van alle aanwezigen. Alleen voorstellen met te vertellen wat je later wilde worden als je groot bent toen je klein was en niet je naw gegevens, functie en gezinssamenstelling. Dit was een verrassende invalshoek, het schepte wel een open en informele sfeer, het begin van jezelf zijn. Een aantal hadden een duidelijke baan als doel anderen meer een rol die ze wilden vervullen. Ik wilde vroeger vooral komiek worden, en eigenlijk was ik ook altijd aan het twijfelen of ik André van Duin of Elvis Presley wilde worden, van beide is overigens niets terechtgekomen, al speelt humor en verbinding wel een belangrijke rol in alles wat ik doe.

 

Daarna begon de kennismaking met de paarden, Juanita en Cayenne. Voor de tempo-teamers en ook mij een ongebruikelijke opdracht, want waarom ga ik kennismaking en wat wil ik hieruit halen en waar moet het toe leiden. Dit werd er niet bij verteld en dan sta je daar samen met je teamleden tussen twee paarden en moet je iets, maar wat? Vooraf hadden we te horen gekregen welke signalen een paard afgeeft met bijvoorbeeld zijn oren, maar praten kunnen ze niet. Maar hoe maak ik nu contact zonder te praten en zonder “onderwerp”. Dit bleek eigenlijk makkelijker dan verwacht, ik kwam eigenlijk vrij snel in een simpel actie reactie gesprek terecht waarbij je praat, aankijkt, rondloopt, stilstaan, etc. Maar voelen deed ik nog niets.

 

Een indrukwekkende groepsopdracht volgde. We stonden allemaal in een in taartpunten verdeelde cirkel in een ronde ruimte. Toen kwam Cayenne binnen en wij moesten haar rondjes laten lopen in verschillende tempo’s en laten omdraaien. Makkelijk als je haar mag vasthouden alleen dat was niet de bedoeling, dat gingen we doen met lichaamsbewegingen en ademhaling. Dat was voor mij een moment waarop mijn scepsis de overhand kreeg. Er werd een beroep gedaan op mijn vertrouwen in iets waar ik geen controle over heb, en naar nu blijkt dacht te hebben. Hoe gaan we of ik dat nou doen? Welke opdrachtwoorden zijn er, etc. We hebben Cayenne laten lopen en weer stilstaan en draaien door geluid te maken, onze ademhaling aan te passen. Ongelooflijk en heel bijzonder. Cayenne reageert op mijn gemoedstoestand, hoe is het mogelijk? Als ik nu achteraf nog eens over nadenk is het zo logisch als wat, dat doen mijn kinderen ook en eigenlijk ook mijn collega’s.

 

Als afsluiting kreeg ik tijd alleen met Robinson, een temperamentvolle ruin. Vanaf het eerste moment dat ik hem zag, had ik het gevoel dat hij me aan het uitdagen was. Ja ik schrijf op dat ik dat voelde. Hoe dat dan voelde wilde ik ook weten, maar dat vind ik niet meer interessant het is zoals het is. Toen ik op Robinson afliep was ik gespannen en rustig tegelijk, maar er was direct contact. Even later verdween dat weer, ik denk omdat hem opdrachten wilde laten uitvoeren, er was geen verbinding meer.

 

Door weer rustig te worden en me open stellen werd het contact hersteld en hebben we samen opdrachten uitgevoerd en ook gewoon rondgelopen. Robinson is zelfs achteruit door een parkourtje gelopen!

 

Ten slotte hebben we onder het genot van een hapje en een drankje samen de dag doorgesproken.

Het was een bijzondere dag. Het meest bijzondere van deze dag was niet dat ik zelf ben gaan voelen zonder dat af te doen als zweverig. Ik heb mijn masker kunnen afgooien.

 

Het meest bijzondere was dat ik al mijn collega’s gezien heb zoals ze echt zijn. De bevestiging van het feit dat iemand zijn buitenkant kan afleiden van zijn inhoudelijke bijdrage. Dit zal ons helpen in onze onderlinge samenwerking, maar ook in onze en mijn rol als leider.

 

Bedankt!!

 

~  Rolf Jansen, Manager Tempo  Team ~

 

 

Een bijzondere dag

Ik wil jullie bedanken voor een dag en een workshop die mij lang bij zal blijven.

Onderdeel te mogen uitmaken van een proces in bewustwording, vanuit puur gevoel.

Door middel van Ungaro werd mijn grote uitdaging zo duidelijk.

Daarom kon ik niet anders als hem uitkiezen als mijn spiegel. Misschien beter gezegd, hij koos mij uit deze dag.

Ungaro, een prachtpaard… met een “gebruiksaanwijzing” een stille soms. Vaak een vlakke oceaan, soms een roerige oceaan, maar altijd één met peilloze dieptes.

Ik heb gevoeld hoe echte verbinding, (ja, zelfs liefde) voelt wanneer er ruimte is voor mens…voor dier.

Ik heb gevoeld hoe alleen je je kunt voelen wanneer je dingen af wilt dwingen op basis van willen zonder elkaar ruimte en vrijheid te geven.

Ik heb gevoeld hoeveel kracht en energie er vrijkomt wanneer er respect voor elkaar is en je elkaar versterkt. Wanneer er samen-werking  en één-dracht is en koppigheid geen rol speelt.

Ik heb gevoeld hoe het is wanneer er natuurlijk leiderschap gevraagd wordt en ontstaat.

Ik heb gevoeld hoe het grote geheel naadloos in elkaar past wanneer dingen “gewoon” gaan zoals ze natuurlijk “moeten”gaan.

De gesprekken met een aantal mede-cursisten waren oprecht, diepgaand en zo vol van vertrouwen en openheid.

Maya en Barbara, ik dank jullie voor de begeleiding, voor jullie gevoel en mee-leven tijdens en voorafgaand aan deze workshop. Zelfs nu, na een paar weken wanneer ik dit verslag schrijf voel ik mijn emoties en de beleving van deze dag opnieuw diep in mij. Het heeft mij veel inzicht in gevoel gegeven.

Dank voor jullie oprechtheid, jullie verbondenheid met mij (met iedereen) tijdens deze bijzondere dag.

 

~  René ~

 

 

Hoe het paard mij spiegelde met hoe ik mij voelde was zo mooi en apart om te zien. Het was een spetterende dag met een leuke groep en een super fijne ervaring die ik elke dag wel zou willen hebben. Super bedankt voor deze ervaring en voor jullie hulp en steun.

 

~  Rachel ~

 

 

Wat ik van deze dag moest verwachten wist ik niet. Maar dat het zo emotioneel zou zijn had ik niet verwacht. Mijn ervaring nu is dat ik niet zo mijn gevoel moet opkroppen. Er is in ieder geval een hoop narigheid uit mijn rugzakje gevallen. Dankzij Pepe weet ik nu ook dat het helemaal niet zo eng is met een paard los in de paddock. En weet ik ook dat een paard echt een spiegeltje kan zijn. In het begin kwam er een hoop verdriet bij mij los en hield Pepe zijn afstand en kwam mij later “troosten”.  Later toen ik rustiger was merkte ik dat hij ook relaxter was. Hij deed het zo goed ! Was een superdag !!!!

 

Maya, Barbara en Tessa BEDANKT voor deze mooie onvergetelijke dag.

 

~  Barbara ~

 

 

Ik ben begonnen met het gevoel “ik weet het niet “. Wat ik moet voelen, denken, doen. Eenmaal begonnen met Robinson kwam in tot het inzicht dat het heel diep zat. Ik heb mezelf laten gaan en het ging me superfijn af. Ik ben een hele ervaring rijker, en ga ook met mezelf aan de slag. In 1 woord vond ik het SUPER. Mijn dank is groot aan Maya en Barbara en de paarden dat ik dit heb mogen mee maken.

 

~  Diana ~

 

 

Geleerd over: eigen ruimte, doel, respect. Saamhorigheid kan alleen met / in wederzijds respect.

 

~  Annemieke ~

 

 

Ik vond het een zeer boeiende en ontspannende dag.

Het zonnetje was er volop. Ik dacht dat ik geen verwachtingen had, maar toen ik eenmaal in de bak stond met Pepe en het patroon ‘moeten’ en ‘willen’ tegen. Dus niet vanuit mijn gevoel. Dit kreeg ik ook helemaal teruggespiegeld. Ik had het zelf niet eens door……

 

~  Winanda ~

 

 

Met een prachtige lentedag, met een open hart, vriendelijke liefdevolle mensen, in contact met Kayennah, je spiegelbeeld, is het een onvergetelijke dag geworden, met nog meer respect en liefde voor de paarden. Echt heel bijzonder.

 

~  Marianne Spaans ~

 

 

Van ‘moeten’en aan ‘verwachtingen’ voldoen, naar speels jezelf zijn.

Lekker gek doen en daar volop van kunnen genieten. Met die ervaring die ik heb opgedaan, wil ik graag ook de weg van anderen verlichten. Van verplichting naar verlichting; en dat voelt goed.

 

~  Maaike Ploeg ~

 

 

Wat moet dat worden?

Dacht ik bij binnenkomst.

Paarden zijn je spiegel.

Inderdaad.

Spiegels kunnen ook meedogenloos zijn.

En in de loop van de dag bloeide de muziek op:

De Dijk : Als het stroomt, dan stroomt het goed.

Ik kan (toch wel opgelucht) naar mijn dochters.

Die hebben al jaren iets met paarden.

 

~  Gert Jan Binkhorst ~

 

 

Mijn bijzondere ervaringen.

Zoals ik hier zit in het zonnetje met uitzicht op de paarden! Ik heb genoten.

De bodyscan, poes in het midden van onze cirkel, aan het voelen en gevoed worden door onze energie! Het verzorgen van de cursisten, de koffie, de broodjes. Ik heb genoten van het samen zijn. Voor een ieder allemaal onbekenden, maar toch zo vertrouwd en ontroerd bij het zien van de bijzondere dingen. Ondanks het feit dat ik zelf niet echt heb mee gedaan, voelde ik me wel één met iedereen. Met het afhalen van de dekens bij de paarden, had ik zelf ook wel zoiets dat ik hoopte dat de paarden waar we mee werkten vandaag, niet weg zouden lopen!

 

Ik wil graag iedereen bedanken voor hun vertrouwen en samen zijn.

 

Mijn trots gaat vooral uit naar mijn moeder. Wat een prachtvrouw. En ja Barbara, met jou ben ik ook erg blij, heel erg blij. Blij dat ik dit met jullie mag doen.

 

Blij dat ik leer!!!

 

~ Tessa (onze geweldige assistent en gastvrouw) ~

 

 

Ik had geen idee wat voor een dag het zou worden, maar ik ben een mooie ervaring rijker en ik denk dat ik er zeker wat aan heb in mijn leven.

De groep vond ik ook leuk en ik heb nu nóg meer respect voor de paarden gekregen vooral ook wat ik zag wat de paarden bij iedereen teweeg brachten.

 

~ Merel ~

 

 

Het was weer een fantastische dag. Veel geleerd over eigen ruimte innemen, spelen met het paard en met rollen die je inneemt in je leven.

 

~ Annemieke ~

 

 

Als ik terug denk aan afgelopen zaterdag dan komen er een aantal woorden in me op: liefde, verbondenheid, vrijheid en authenticiteit.

 

Het spelen met Robinson gaf met het gevoel opnieuw kind te zijn. Zonder rekening te houden met allerlei normen en waarden, alles loslaten en gewoon genieten van het moment. Zijn wie ik écht ben.

 

De stilte die hierna volgde heeft mijn hart geopend op een manier die ik nooit voor mogelijk gehouden had en tegelijkertijd zó vanzelfsprekend voelde. Ik had het gevoel in een andere dimensie te zijn. Eén met het hele universum en tegelijkertijd een ongelofelijk krachtige twee-eenheid met Robinson.

 

De liefde die op dat moment door mijn hart stroomde heeft daar een permanent spoor achtergelaten. Niet gewoon een herinnering, maar een diepgeworteld gevoel dat nooit meer weg gaat…..

 

Lieve Maya , lieve Barbara en niet te vergeten lieve Robinson, bedankt dat jullie er voor me waren en mij de veiligheid en het vertrouwen hebben geboden om terug te komen bij mezelf…

 

~ Joannie ~

 

 

Het is ongelofelijk dat een paard in zo korte tijd mij iets kan laten voelen wat sommige mensen al jaren lang probeerden aan mij duidelijk te maken.

 

Het was een fantastische ervaring.

 

~ Annemieke ~

 

Vrijheid!!!!

Ungaro jouw ogen gericht op mij, de mijne gericht op jou

Samen snuiven wij de lucht op om ons heen, van `t bos, de zee, de wei, de paarden, de honden, het stro,`t zand, de mensen, ja we zijn niet alleen!!!

Een ieder kwam met zijn eigen rugzakje vol.

Met z`n allen toch veel gezelligheid en lol!!

Een dag vol intensie en gevoel, een ieder heeft zo zijn eigen doel.

 

Mijn doel was meer geloof te krijgen in het gevoel wat ik altijd al heb gevoeld en dat is het gevoel van VRIJHEID.

Vrij zijn in de omgang met mensen

Vrij zijn in de omgang met dieren

Vrij zijn in al mijn gedachtengangen

Vrij zijn in mijn creatieve kanten

Gewoon vrij zijn om al die gevoelens de ruimte te geven door de tijd!!

Bedankt Ungaro, Barbara en Maya en alle anderen jullie hebben mij nieuw vrijheidsgevoel gegeven waar ik weer wat mee kan doen, die ene dag daar aan `t Staelduinsebos, maakte GIGANTISCH veel in mij los!!!

 

~ Mandy ~

 

 

Ik heb genoten van het zijn tussen de paarden. Ik heb bewust ervaren hoe ik me voelde en daar naar gehandeld. En dat is wat ik wilde halen op deze dag: authenticiteit. Daarnaast ben ik heel blij en trots op de groep en dat iedereen zijn grenzen heeft verlegd. Zelfs de meest bange mensen stonden 's-middags de paarden te aaien. Leuke ontspannen dag waarin iedereen de ruimte had om zichzelf en elkaar te ontmoeten.

 

~ Agnes Richardson, Campagnemanager ING ~

 

 

Zo sceptisch als ik begon, is het zelfs een paard gelukt om mij inzicht te geven.

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Deze workshop heeft mij geleerd over het effect van mijn gevoel en gedachten op anderen. Alleen als ik overtuigd ben luistert het paard naar mij. Bij twijfel raak ik het contact kwijt. Ik heb gezien dat dit ook zo werkte in het groepsproces. Paarden kun je niet dwingen, maar alleen als je authentiek bent volgen ze je. Een erg leerzame ervaring.

 

~ Werknemer ING ~

 

De ervaring die ik vandaag heb meegemaakt vond ik grandioos!

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Het was een bijzondere ervaring om als paardenleek te gaan trainen met een paard. Een paard blijkt veel te kunnen geven.

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Ik heb deze dag als heel prettig ervaren. Mijn angst voor paarden is na vandaag zeker afgenomen. Ik vind het heel bijzonder dat paarden als een ware spiegel van jezelf kunnen optreden.

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Inspirerend om te zien dat je op een bepaalt moment contact krijgt en het paard je op een natuurlijke manier volgt. Dat lukt alleen als je je werkelijk openstelt.

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Leerzame interactieve dag. Vooraf was ik nogal sceptisch dat het erg zweverig zou zijn. Dit bleek niet het geval. Ik vond het erg leerzaam en indrukwekkend.

 

~ Werknemer ING ~

 

 

Zaterdag was een waardevolle en fijne dag. Veel gevoeld, gezien en beleefd. Dat ik op m’n 72e levensjaar, voor de eerste keer in de ring mocht staan en lopen met een paard en totaal niet bang was. Mooi hè?

 We waren met z’n negenen, jullie meegeteld. Vrouwen onder elkaar ieder met eigen gevoelens, prachtig.

Dat was goed te zien naarmate de dag vorderde.

 

 Voor mezelf vond ik het mooi, dat ik het kaartje Harmonie had. Het past wel bij mij vind ik. Harmonie in het leven. Harmonie als samenwerking, maar ook Harmonie tussen mij en paard, zo heb ik het gevoeld.

 

 Het was ook een ontdekking naar mezelf.

 

~ Roos ~

 

 

Robinson heeft me de bevestiging gegeven dat als je openstaat en je je energie laat stromen je krijgt wat je nodig hebt. Dan valt alles je toe (toeval bestaat niet). Overwin je angst, open je hart en je hoeft geen zorgen meer te hebben, want er wordt voor je gezorgd.

 

~ Joske ~

 

 

Ik kijk met ontzettend veel plezier en verwondering terug op de workshop van Rhiannon - Way of the Horse. Al voordat we in de roundpen gingen werken was Soja al bezig om ons gevoel te spiegelen. Ik was wat zenuwachtig maar Soja stelde me meteen om mijn gemak en nodigde mij uit samen te werken. En dat hebben Barbara en Soja de hele middag gedaan in een sfeer van veiligheid en vertrouwdheid.

 

Er is die dag zoveel duidelijker geworden, rationeel weet je al veel, maar Soja laat het je voelen. En als je het voelt in je lijf dan integreert het nog op een veel dieper niveau. Ook dieper liggende emoties wist Soja moeiteloos naar boven te halen en Barbara weet dat met veel liefde en integriteit op te vangen en in goede banen te leiden. Het heeft mijn bewustzijn weer wat vergroot en oude gewoontes waar ik vanaf wilde, die niet meer voor mij werkten, herken ik nu steeds eerder en kan dus in een veel eerder stadium die gewoonte ombuigen naar wat ik wel wil. Voor mij heeft het zeer zeker effect op langere termijn, een goede investering dus!" 

 

~ Anneke Kieft ~

 

 

Op een mooie Pinksterdag, reed ik in de vroege morgen naar Oosterstreek. Voor mij inmiddels een bekende locatie, want ik was er al twee keer geweest, maar dit keer reed ik er toch met een gevoel van positieve spanning weer naar toe. Wat zouden we gaan doen en ervaren? Als ik voor mezelf spreek, zit ik in een hele intensieve fase van ontwikkeling en verandering in mijn leven en ik ervaar dat daarin paarden een hele grote rol spelen. Het paard dat ik mag rijden, laat mij ook elke keer weer zien hoe het met me gesteld is. Dit heb ik mij overigens pas de afgelopen maanden ten volle gerealiseerd. Ik ben hem er alleen maar dankbaar voor en ik hoop van harte dat ik elke dag meer met hem en ván hem mag leren. En ik hoop ook dat ik iets waardevols voor hem kan betekenen: zijn welzijn is mijn welzijn, en níet andersom! Dit als inleiding, omdat ik dus ben gaan realiseren dat paarden, behalve in de dagelijkse omgang met poetsen, rijden, etc., op een ander vlak ook zoveel voor je kunnen betekenen en daarom vond ik de workshop al bij voorbaat heel bijzonder.

 

Ik kwam in een behoorlijk emotionele staat in Oosterstreek binnen en dat heeft me de hele dag niet losgelaten. In het voorstelrondje was het al plezierig te merken in een vertrouwde, respectvolle omgeving te zijn gekomen. Na de bodyscan kennismaken met de paarden: vier paarden met wie ik alle vier wel had willen werken, al had ik mijn voorkeur: Jikki of Soja. Het werd Soja en het kan geen toeval zijn dat ik juist met haar heb gewerkt. Aanvankelijk wist ik echt met mezelf geen raad in de bak en ik ben Barbara heel dankbaar dat ze er toen juist voor me was. Soja kwam op dat moment al direct naar me toe en heeft me wel gevoeld in al mijn kwetsbaarheid. Dat ze daarna juist van me wegbleef, toen ik echt met haar aan de slag ging, is achteraf gezien zo logisch. Op het moment dat ik het even niet wist, was ik zo eerlijk als dat ik maar zijn kon en eenmaal aan de slag, liet ik mezelf zien zoals ik in het dagelijks leven ook sta: gelaten en afwachtend. Deze woorden had ik ook bij Soja opgeschreven toen we met de vier paarden gingen kennismaken en na afloop realiseerde ik me dat ze me tóen al liet zien hoe ik in het leven sta: gelaten en afwachtend. De wereld moet maar naar mij toe komen, ik houd me maar op de vlakte, want zo de moeite waard ben ik tenslotte niet. Zo voel ik ook, onzeker, afwachtend, hoe leuk, aardig, interessant kan ik nou zijn? Het was ongelofelijk confronterend dat ze me dat feilloos liet zien: ik kon haar ook niet naderen.

 

Pas op het moment dat ik bij mezelf kwam en van mezelf uitging om me wél te laten zien, keerde het tij en kon ik haar wel naderen. Eén tel later kon ik haar omhelzen en liet ze me bij zich toe. Wat een bijzondere ervaring, soms denk ik het nog niet helemaal te kunnen bevatten. Mijn sessie met Soja eindigde helemaal bijzonder: Soja lag op de grond en ik kon bij haar gaan zitten. Neus aan neus liggen hebben we niet bereikt: ik heb kennelijk mijn reserves nog niet helemaal opgegeven. Maar ik was er heel blij mee.

 

Ik vond het een ongelofelijk boeiende, confronterende, emotionele en inspirerende dag die ik meer dan graag nog eens overdoe. Ik heb ook heel veel geleerd van de anderen en ik heb bijzondere mensen leren kennen die dag, waarbij het ongelofelijk plezierig was te merken dat je allemaal mocht zijn zoals je bent in al je kwetsbaarheid. Ik besluit mijn bijdrage aan dit verhaal: Barbara, dank je wel, nógmaals, en het feit dat ik terwijl ik dit typ nog steeds vol kan schieten, zegt mijns inziens wel genoeg!

 

~ Annabel ~

 

 

Een fantastische ervaring op een mooie plek onder leiding van een bijzonder warme en open persoonlijkheid, Barbara Los.

Vooraf werd mij als deelnemer gevraagd een thema aan te geven waarmee ik de middag aan de slag wilde. Voor mij was dat acceptatie, erbij horen. Wat mij haarfijn werd gespiegeld door Soja, het prachtige paard waarmee ik mocht werken, was dat wanneer ik doe wat ik echt wil, wat echt bij mij hoort, wanneer ik in contact sta met mezelf, ik wel degelijk word opgemerkt, begrepen en met veel plezier word ‘gevolgd’. Met al mijn denkwerk: wat denkt de groep, sta ik hier voor joker, zie je wel: bij mij gebeurt er nix, etc. lukte het mij niet enige beweging los te krijgen bij Soja. Doordat Barbara mij bleef vragen wat ik het liefst wilde doen, voelde ik een behoefte om te bewegen, samen met Soja. Pas nadat ik het enthousiasme voor het willen bewegen zelf vanuit mijn tenen voelde, maakte ik contact met Soja en volgde ze mij in alle richtingen. Eerst in stap. Op een moment stopten we beiden om met verbazing te kijken naar de paarden van de buren die een heftige galop hadden ingezet. Kijk, zei ik tegen Soja, dat wil ik nou ook zo graag met jou. Dat begreep ze. Wat had ze weinig nodig om helemaal los, draaiend met haar hoofd, met de achterbenen in de lucht, rond te dolen. Heerlijk, wat een plezier.

 

~ Anita~

 

 

Zondag  18 november was het zover. Mijn eerste kennismaking met paarden. Behalve twee lieve poezen als huisdier ben ik als echt stadsmens wat onzeker met dieren, zeker grote paarden. Erg spannend dus. Het was allemaal door mijn vrouw Natalie georganiseerd die als oud "paardenmeisje" mij graag een "paardenman" ziet worden.

 

"Mijn" paard heette Soja, een mooie witte merrie van 7 jaar oud. Eigenlijk voelde ik mij meteen relaxed bij haar. Ze kwam nieuwsgiering een beetje aan mij snuffelen en probeerde meteen te zoenen. Dat ging wel erg snel vond ik dus ik hield het nog af.

 

Eerst heb ik wat met Soja gelopen en vervolgens heb ik geprobeerd haar rondjes te laten lopen. Dat ging steeds beter. Ik merkte dat als ik mijn concentratie hield zij deed wat ik wilde. Als ik afwezig was bleef ze echter in haar favoriete hoek staan en was daarna lastig in beweging te brengen. Op aanwijzing van Barbara maakte ik wat fellere beweging: Soja ging hierna bijna galloperend door de zaal wat ik een mooi gezicht vond. Na afloop heb ik Soja flink geaaid.

 

 

Ik vond het een hele mooie ervaring. Ik voel me prima bij paarden en wil graag als vervolg paardrijlessen nemen. Verder hield Soja mij ook een spiegel voor: als ik geconcentreerd blijf op haar en niet verslap kan ik haar prima leiden. Als ik afgeleid word, gaat ze doen wat ze zelf wil. Dit is zeker iets wat ik ook in mijn werk herken: als leider heb ik af en toe de neiging dingen te laten lopen wat mensen wat onrustig maakt.

 

Onwijze leuke dag gehad, veel geleerd en nu heel enthousiast over paarden.

 

~ Frans Langerhorst ~

 

 

Tijdens de workshop heb ik ervaren dat als ik duidelijk een grens aangeef, een paard van 500 kilo precies doet wat ik zeg. Ik besef nu dat ik naar mensen niet altijd duidelijk ben geweest en dat ze daarom soms over mijn grenzen zijn gegaan. Ik verwacht dat ik er nu anders mee om zal gaan omdat ik me bewust ben geworden van mijn eigen rol hierin.

 

-~ Sarah Hofman , Counsellor ~

 

 

Het was heel bijzonder te werken met paarden. Ik heb iets met deze mooie dieren, iets ouds...

 

Nero liet me merken dat ik op een ander niveau verder kom dan in mijn "veilige" stand. Het was heel bijzonder dit te ervaren, het contact dat je krijgt met het paard is bevrijdend en maakt het tot een geweldige ervaring.

 

Dank je voor de mooie dag!

 

~ Frank Beijaert, Coach ~

 

 

Als ik terugdenk aan die zondag dat ik met Soja gewerkt heb, verschijnt er nog steeds een enorme glimlach op mijn gezicht. Wat een geweldige ervaring! Ondanks dat ik al veel met paarden gewerkt heb, dat ook dagelijks doe en al eens een dergelijke workshop gedaan had, was deze ervaring weer een openbaring!

 

Al toen ik eerst kennis maakte met Nero en Soja, waren ze beiden aan het spiegelen.

Toen ik met Soja aan het werk ging, heb ik aangegeven dat ik graag aan de slag wilde met het nemen van mijn "eigen ruimte" en het aangeven van grenzen. Iets waar ik in het dagelijks leven regelmatig tegenaan loop en bovendien ook hetgeen zowel Nero als Soja mij al hadden verteld. Soja kwam met een extra boodschap. Ik moest niet vanuit mijn macht, maar vanuit mijn eigen kracht handelen. Ze negeerde me toen ik contact wilde maken met haar. Ik was teveel gefocust op Soja en het maken van contact. Toen ik, op aanwijzingen van Barbara, zorgde dat ik in mijn eigen kracht kwam en even "vergat" dat Soja er ook was, kwam ze direct naar mij toe. Het mooie was dat ze direct weer wegliep toen ik op dat moment mijn aandacht weer teveel bij haar legde en weer terugkeerde toen ik voelde dat ik bij mijzelf moest blijven en dat ook deed.

Ze volgde mij vervolgens door de bak, waar ze op mijn verzoek in haar eigen ruimte bleef (een stuk van de bak dat we van te voren als "van haar" hadden bestempeld) en niet over de grens liep naar "mijn eigen ruimte.

 

Ik ben mij veel meer bewust geworden van de uitwerking die ik op mensen heb wanneer ik uit macht handel. Met deze wijze les van de mooie Soja zal ik in dagelijkse situaties anders gaan handelen, daar ben ik zeker van."

 

~ Marianne Moens, Coach ~

 

 

Ik heb vele managementtrainingen gedaan, maar van alle trainingen, is de beste en meest eerlijke spiegel die ik ooit heb gekregen, die van het paard."

 

~ Gert Jan Binkhorst, Beleidsadviseur Verkeer en Infrastructuur Gemeente Beverwijk ~

 

 

Als niet-paardenkenner vond ik het spannend om deel te nemen aan deze workshop. Wat als het paard mij totaal negeert? Kan het paard ook agressief worden? Durf ik dit eigenlijk wel? Kan mijn ontmoeting met het paard mij meer inzicht geven in hoe ik meer vertrouw op mijn eigen kracht?

 

Als ik Soja ontmoet en op gepaste afstand over haar na mag denken voel ik dat dit een heel bijzonder paard is. Ze roept in mij een vriendelijkheid en rust op die ik nooit achter een paard had gezocht. Ook iets melancholisch. Herken ik dingen van mezelf in haar? Als we de ring in mogen vraag ik of Barbara mee gaat. Het lukt niet echt om in contact te komen met het paard. Als ik mijn ogen even sluit en me concentreer op het hier en nu ga ik daarna dicht bij haar staan. In plaats van druk bezig te zijn met haar aandacht te trekken blijf ik doodstil bij haar staan. Het paard blijft heel dicht met haar hoofd bij mijn hoofd en het voelt opeens anders. Ik voel haar nieuwsgierigheid en krijg de neiging om een stapje dichterbij te doen. Als ik dat doe, zet zij op precies hetzelfde tijdstip ook een stap naar mij. Het lijkt wel magie!

 

Een enorme eye-opener voor mij. Ik, die altijd druk bezig is met de ander; bij een nieuwe ontmoeting vooral bezig met veel praten, veel vragen en hard mijn best doen. Het wordt me duidelijk dat in de stilte echt contact wordt gemaakt.

Komende week heb ik een belangrijk intakegesprek met een potentiele opdrachtgever. Ik neem me voor om de stilte te gebruiken om goed te luisteren en contact te maken.

 

Voor mij kan de rest van de dag niet meer stuk. Alles wat hierna komt is als een extraatje. Spelen met het paard aan het einde van de middag en een paar dikke paardekussen maken mijn dag tot een onvergetelijke ervaring. Mijn angst en vraagtekens zijn weg; de hele dag heb ik in vol vertrouwen in mijzelf en vertrouwend op mijn eigen kracht meegemaakt!

 

~ Ingrid, Coach ~

 

 

Sinds kort heb ik ontdekt dat ik "iets" met paarden heb, wat dat precies is ben ik nog aan het onderzoeken. Daarvoor volg ik hier en daar eens een workshop bij een "paardenspiegelaar". Mijn allereerste ervaring was dat het paard me een uur lang ging staan likken, linkervoet, rechtervoet, linkerbeen, rechterbeen en zo stap voor stap en symetrisch naar boven ging tot hij met zijn grote tong ook bij mijn hart en keel uitkwam. Het gebeurt steeds als ik in aanraking kom met een paard. Zo ook in de workshop bij Barbara. Ze vroeg wat ik wilde met het paard en mijn wens was eigenlijk alleen om contact te maken. Pogingen om Jikkie achter me aan te laten lopen mislukten ook. Maar toen ik naast haar ging staan, ging ze me ogenblikkelijk weer staan likken en liefkozen zoals voorgaande keren ook het geval was. Alleen bleef Jikkie vooral in de buurt van mijn bekken en likte ze veelvuldig mijn handen. Net zoals de andere workshopleiders, zei ook Barbara dat ze nog niet eerder heeft meegemaakt in haar paardensessies, dat het paard dit doet.

 

Ik merkte ook nu weer bij mezelf dat ik me dan snel bezwaard ga voelen en vind dat ik wel iets terug moet doen. Langer dan tien minuten geliefkoosd worden en ik ga me ongemakkelijk voelen, "schuldig" zelfs: wáár heb ik dit aan verdiend?! Dit is een thema in mijn leven wat ik regematig tegenkom: moeite hebben met ontvangen en met zomaar ZIJN en niets hoeven, dat paarden/mensen mij zómaar aardig vinden terwijl ik daar niets voor heb gedaan, het niet heb "verdiend". Ik werd er emotioneel van en de dagen daarna speelde het ook nog door. Ik werd de volgende ochtend huilend wakker en het gevoel van zachtheid wat het contact met paarden mij steeds brengt is nog steeds een beetje bij me. Ik voel me door hen geliefkoosd en geheeld, zonder oordeel. Zoals het paard met mij omgaat, zo zou ik ook wel wat meer met mezelf mogen leren omgaan: mezelf accepteren en liefhebben zoals ik ben, zónder oordeel en zónder er iets voor te hoeven doen, maar gewoon omdat ik ik ben!

 

Het was een heerlijke middag, vol liefdevolle aandacht, zowel van Barbara als van haar 4-benige compagnon.

 

~ Mirjam Bossink, Coach ~

 

 

Een workshop met Soja en Barbara

Over de workshop zelf hebben anderen vóór mij al het een en ander geschreven, dus ik laat het bij: het is als een warm bad. Je moet er gewoon zelf van genieten!

Wat heeft het dan voor mij betekent? Een hele hoop!

De week vóór de workshop had ik een sollicitatiegesprek. Degene die het gesprek leidde gaf mij aan het eind van het gesprek terug: ‘als je meer in je kracht gaat staan, kun jij je vele kwaliteiten nog beter gebruiken.’ Leuk om te horen, maar hoe doe je dat?

Later diezelfde week had ik paardrijles. Mijn instructrice zei min of meer hetzelfde: ‘ga voor wat je wilt, want dit paard heeft jou als leider nodig!’

Die zondag dus de workshop met Soja. Driemaal raden wat Soja ‘zei’: ‘ik wil best doen wat je vraagt, maar dan moet jij wel zeker van je zaak zijn.’

Drie keer hetzelfde, op totaal verschillende plekken. Dit kan geen toeval zijn.

Nog een paar dagen later werkte ik met een paard om het te leren hoe het de trailer op moest lopen. Dat was tot dan toe nog nooit gelukt. Juist ja, die keer dus wel. Zelfs vier keer achter elkaar! Toeval of was ik in mijn kracht?

 

Hoe het ook zij, Soja en Barbara: dankjewel voor een heel wijze les.

 

~ Lily Peters ~

 

 

Voor mij was de workshop een bevestiging dat ik op de goeie weg zit. Het openen van Jikkie zijn voor mij cadeautjes omdat het bevestigt dat door jezelf te openen dit ook terugkomt en je op een dieper niveu contact maakt. Het spelen met Soja as fun, een dame die staat, daar hou ik van. Wat ik ook mooi vond om te zien, was dat mede-cursisten gaandeweg de dag weer dichter bij zichzelf kwamen. Mensen gaan er dan heel anders uitzien. Ik zeg altijd: "dan gaat de boel weer stromen." De pluim die ik geef aan Barbara is dat ze er staat, liefdevol is en kijkt zonder te oordelen. Bedankt voor de mooie dag.

 

~ Nastasia ~

 

 

Voor mij is het inzicht naar aanleiding van de workshop geweest dat de relatie met mijn paard niet in verhouding staat met wat ik hem geef. "Wat wil ik?" Dat is belangrijk en is ook een thema die wel in mijn leven van dit moment staat. Ik ga er van uit dat balans en harmonie belangrijk elementen zijn en deze waren al een hele tijd zoek.

 

Het was een bijzondere ervaring dat toen ik mijn ogen opendeed ik rechtsstreeks in de ogen van Soja keek, zo van: "Met jou ga ik kontakt maken". De boodschap die ik van Soja ontvangen heb is, dat toen ze met haar neus tegen me aanstond, mij het gevoel gaf van: "Open je, open je hart, daar zit je pijn, laat het los... het is goed.."  

 

~ Zwanetta ~

 

 

Op Balingehof, waar de cursus plaats vond viel mijn keuze direct op de merrie Jikkie.

Wat mij tijdens de cursus opviel was het feit dat Jikkie mij liet zien dat ik in het dagelijks leven veel voor anderen doe en daardoor mijzelf vergeet. Tijdens de sessie ging Jikkie uitgebreid gras eten en twee maal water drinken om mij op die manier te tonen dat ik ook aan mijzelf moet denken. Tevens liet zij mij zien dat ik te snel streng wordt als er niet gedaan wordt wat ik graag zou willen. Jikkie weigerde dan ook verder om een stap te verzetten. Barbara Los, de cursusbegeleidster, maakte mij hier een aantal malen attent op. Tijdens de hele sessie ging er een ongelooflijke rust van Jikkie uit. Zeker door middel van het aantal malen geeuwen van haar kon ik merken dat er  een hele ontspannen sfeer tussen ons ontstond.

 

De workshop met het paard als spiegel heeft mij weer nieuwe dingen over mijzelf laten zien. Ik kan dan ook deze workshop eenieder aanbevelen die onder andere meer over zichzelf te weten wil komen. Barbara, bedankt voor het begeleiden van de cursus.

 

~ Erik Hardlooper ~

 

 

Bij deze wil ik je nog een keer hartelijk bedanken voor de heerlijke twee uur met Soja en Jikkie en het contact/de gesprekken met jou. Ik heb zo genoten!

 

Als ik eraan terug denk, voel ik nog steeds zo'n enorme emotie. Zo fijn dat ik dat heb mogen ervaren en eigenlijk nog steeds ervaar. Ik voel me zo veel rustiger, prettiger en zoals ik al zei weer een stukje gelukkiger. Ik weet nu zeker dat ik ook ooit zo'n mooi paard tegen mag komen als de tijd rijp is. In de tussentijd genieten van alle andere dingen om mij heen, me zelf ont-wikkelen en vooral genieten van mijn liefste hobby. Ter zijner tijd wil ik graag nog een keer terugkomen om meer te leren, meer te ont-wikkelen en wat de workshop nog meer biedt. Een knuffel voor de twee mooiste dames die me zoveel liefde en warmte hebben gegeven.

 

~ Hylke Brouwer ~

wpd5239bec_0f.jpg
wp08f7ab35_0f.jpg
wp99e3bce9_0f.jpg
wp899f324f_0f.jpg
wp5fc16b76_0f.jpg
wp44559ec7_0f.jpg
wp451d0b6d_0f.jpg
wp34920ea5_0f.jpg
wp6748cdcc_0f.jpg
wpfbd63349_0f.jpg
wp02b956d7_0f.jpg
wp494a7f27_0f.jpg
wp3c92cffd_0f.jpg
wp68d31a59_0f.jpg
wpd52a3115_0f.jpg
RHIANNON - WAY OF THE HORSE
wp00c19623_0f.jpg
wp56f5c74d_0f.jpg
wp9bb85c67_0f.jpg
wp7ab68d96_0f.jpg
wpb5bb6b0c_0f.jpg
wp7e2c7f24_0f.jpg
wpbabbf39c_0f.jpg
wpf1306638_0f.jpg
wp210be59f_0f.jpg
wp0e2f0e70_0f.jpg
wp1e47f80d_0f.jpg
wp89661056_0f.jpg
wp9b79e999_0f.jpg
wp7234450c_0f.jpg
wpa05188fc_0f.jpg
wp6193031a_0f.jpg
wp4ab1bd30_0f.jpg
wp243219d0_0f.jpg
wp58000d39_0f.jpg
wp32b1c318_0f.jpg
wpbf46b3ab_0f.jpg
wp096c55df_0f.jpg
wp5126c07c_0f.jpg
wpfcdbbd5a_0f.jpg
wpbe7dc21f_0f.jpg
wpe46b5a60_0f.jpg
wp2d2c7bb8_0f.jpg

        H O M E               O P E N   W O R K S H O P S               B E D R I J V E N   E N   T E A M S                C O A C H I N G               A G E N D A                  C O N T A C T

wp315024c3_0f.jpg